»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»







»

»

»

»

»

»
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -
 -

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»


 

PIETER SEIJEN TEN HOORN , STAMVADER VAN ALLE SEIJEN TEN HOORN'S EN VAN ALLE VAN ORIGINE HAAGSE TEN HOORN'S



#  Dit is het   -   mogelijkerwijs niet voor de volle 100%  helemaal echt officiele ... -  familiewapen van de Seijen ten Hoorn-familie én van alle , van origine , Haagse ten Hoorn's , die allemaal de inmiddels verre nazaten zijn van deze allereerste Seijen ten Hoorn :   

                PIETER SEIJEN TEN HOORN


Pieter Seijen ten Hoorn was het zesde en laatste kind van Pieter ten Hoorn en Hillegonda Seijen .
Ofschoon geboorte , het schenken van nieuw leven , een vreugdevolle gebeurtenis dient te zijn , zal Pieters geboorte toch volledig overschaduwd geweest zijn door het - plotseling ? - heengaan , slechts enkele dagen of hooguit een paar weken daarvoor , van zijn vader Pieter ten Hoorn .

Om de een of andere reden werd Pieter , in tegenstelling tot al zijn oudere zusters en broers , níet ten Hoorn gedoopt , maar SEIJEN ten Hoorn , waarbij het de vrag is of Pieter nu twee vóórnamen had óf twee áchternamen .......??


Wellicht kan bestudering van Pieters handtekening enig houvast bieden : Pieter ondertekende de geboorteaktes van zijn drie zonen steevast met de volgende (heldere) handtekening : P:S: ten Hoorn  - soms mét en soms zónder dubbele punt .
Welke conclusie kunnen we nu hieruit trekken ?
De meest voor de hand liggende (en nu inmiddels ook bevestigde) conclusie is dat Pieter er zelf van uitging dat hij twee vóórnamen had (Pieter Seijen) en dat hij , net als zijn zussen en broer , eenvoudigweg Ten Hoorn heette .
Moeder Hillegonda Seijen heeft op deze wijze getracht - én met succes , kunnen we wel stellen ! - haar eigen familienaam (= de naam van haar vader) , 'voor het nageslacht te bewaren' , althans voor enige tijd dan , maar dan wel als tweede vóórnaam .

In de latere geboorteaktes van Pieters drie zonen wordt , zoals gebruikelijk was , uitsluitend melding gemaakt van hun voornamen , zodat we ook hieraan geen verdergaande conclusies kunnen verbinden , en we dus nog steeds niet veel wijzer worden aangaande deze "heikele kwestie"....
Pas véél later duikt dan als een 'deus ex machina' of , zoals U wilt , als een 'duveltje uit een doosje' , om de haverklap , maar weer níet bij iedere verre nazaat , de extra toevoeging SEIJEN op - en déze maal overduidelijk wél als het eerste deel van de achternaam !!


De verwarring - als we dit woord hier gebruiken mogen - zou in de hand zijn gewerkt door het gegeven dat SEIJEN (i.t.t. bijv. ten Hoorn) zowel beschouwd kan worden als voornaam én als achternaam !
De vader van Hillegonda , Rutgerus Seijen - Hillegonda kunnen we dus als 'hoofdverantwoordelijke' zien van deze'mini-chaos' - kwam overigens uit Duitsland , maar had dus toevalligerwijs een achternaam die zowel Duits als Nederlands klinkt , duidelijk een 'grensoverschrijdende naam ' dus ... die in beide talen hetzelfde moet betekenen : "zoon van Seije" - vanwege dit patroniem mogen we er dus wel van uitgaan dat een zeer verre voorouder van Hillegonda en tevens dus van ons allen een Duitser geweest is die Seije genoemd werd - al hebben we op dit moment in de tijd (anno 2000+) nog helemaal geen nadere gegevens over dit verre , en misschien wel interesante , Duitse Seijen-verleden ...



LEVENSLOOP VAN PIETER SEIJEN TEN HOORN :

Pieter groeide op in de hoofdstad van ons land - het hád in de lijn der verwachting gelegen als Pieter hier ook gedurende zijn arbeizame leven was blijven wonen , maar dát gebeurde dus niet .....

Pieters ouders waren middenstanders : ze waren de eigenaren van aan koekenbakkerswinkel in hartje Amsterdam en waren zodoende vermoedelijk wel verzekerd van een vast bestaan en dito inkomen , totdat ......
Pieters vader , luttele weken , misschien zelfs dagen , vóór de geboorte van de kleine Pieter , wellicht zelfs volkomen onverwacht , kwam te overlijden ...
Ware dit niet gebeurd , dan had Pieter misschien later met zijn broer deze zaak van zijn vader kunen overnemen en voortzetten , maar nú was Pieter genoodzaakt om elders werk te vinden en zo een redelijk bestaan op te bouwen .
Dat werk vindt Pieter ver , voor die tijd vermoedelijk zéér ver búiten Amsterdam : in het plaatsje LOOSDUINEN , toentertijd nog een kleine onafhankelijke gemeente , grenzend aan Den Haag , maar later (in 1923) volledig door 'de grote buur' geannexeerd .
Aangezien we er van uit kunnen gaan dat Pieter eertijds níet naar Loosduinen vertrokken was vanwege de aantrekkelijke ligging aan de duinen in de nabijheid van de zee , zullen we maar als conclusie trekken dat zijn verhuizing alles te maken had met de mogelijkheid om hier aan de slag te gaan als BAKKER , want , geheel in lijn met de 'Ten Hoorn-familietraditie' , had ook Pieter voor het ambacht van bakker 'gekozen' - ook al zou hij , zonder het zelf te weten , de láátste Ten Hoorn blijken te zijn die deze eeuwenoude traditie zou voortzetten ......

Het was nog in de 'Franse tijd' , dus in de tijd van de bezetting van Nederland door de troepen van Napoleon , in het jaar 1809 , dat Pieter in Loosduinen in het huwelijk trad met de in Loosduinen geboren en getogen ELISABETH LALLEMAN - samen zouden ze DRIE kinderen krijgen .



Bij de aangifte van geboorte van zijn eerste zoon , in het jaar 1812 , blijkt Pieter inderdaad bakker van beroep te zijn , zoals ook een jaar later bij de aangifte van geboorte van zijn tweede zoon blijkt


Ondanks de nogal onfortuinlijke start van zijn leven , líjkt Pieters bestaan er nú toch wel wat zonniger uit te gaan zien ...líjkt ..........

De geboorte van Pieters dérde zoon eindigt in een compleet drama : Pieters echtgenote Elisabeth sterft in het kraambed ....

En dan blijkt Pieter op dat moment ook nog zónder werk te ziten - Pieter zou later nog wel ergens emplooi vinden , maar dan niet meer als bakker , maar wel als koekenbakkersknécht .....
Slechts twéé jaar na het vroegtijdig overlijden van zijn vrouw , komt er ook veel te snel een definitief einde aan zíjn bestaan ...
Zijn vrouw bereikte de leeftijd van 35 jaar , Pieter zélf werd niet ouder dan 31 jaar en liet anno 1818 drie zéér jonge weeskinderen achter
.........