»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»







»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»

»


 

LEVENSVERHAAL VAN RIET TEN WOLDE



 

##  MARIA PAULINA (RIET) TEN WOLDE   was de laatst geborene en tevens enige dochter van moeder Lena ten Wolde .
Op 3 augustus 1918 kwam ze in Den Haag ter wereld in een pand aan de Van der Duynstraat , vlakbij de Stationsweg - moeder Lena woonde in die tijd vermoedelijk een klein eindje verderop in dezelfde straat .

 

Lena ten Wolde



1918 was een bijzonder jaar : het markeerde het einde van de eerste wereldoorlog , maar luidde tevens het begin in van een wereldwijde griepepidemie .....
Gelukkig had dit alles géén effect op moeder Lena en haar pas geborene ....

Al één week na de geboorte , dus op 10 augustus 1918 , zou haar nog maar net begonnen leven een bijzondere wending krijgen - Riet , nog maar zeven dagen jong , was zich van de ingrijpendheid van deze gebeurtenis uiteraard volkomen onbewust ..... én het zou maar liefst bijna  a c h t    jaren duren alvorens haar de ware toedracht uiteindelijk pas bekend zou worden .........

In tegenstelling tot haar drie broers werd Riet níet van kinds af aan grootgebracht door haar natuurlijke moeder , máár door pleegouders die één week na de geboorte zich dus al volledig over de jonge Riet gingen ontfermen .
Riets biologische moeder , Lena ten Wolde , stond als ongehuwd moeder al helemaal alleen voor de opvoeding van dríe jongens , toen daar korte tijd later nog een víerde kind bijkwam - het viel Lena zwaar , té zwaar , om ook nog de zorg op zich te nemen voor dit laatste kind en dit was dan ook de reden waarom zij het niet gemakkelijke besluit nam het kind al kort na de geboorte onder te brengen bij pleegouders .

echtpaar Lokkerbol-van Drongelen

Riet werd als 'enig kind' grootgebracht en opgevoed door het verder kinderloze echtpaar Lokkerbol-van Drongelen , in Den Haag , níet ver van haar biologische moeder én haar drie broers vandaan , van wie Riet het bestaan geruime tijd zelfs niet vermoeden kon .....
Het kwam voor haar als een volslagen verrassing , werkelijk als een donderslag bij heldere hemel .... , toen zij op zeven - of achtjarige leeftijd , min of meer bij toeval nog , te horen kreeg 'hoe de vork werkelijk in de steel zat ......'
De vrouw die zij enkel als 'tante' kende , bleek haar echte moeder te zijn , en de drie jongens die ze op een gegeven moment had leren kennen als haar 'neefjes' bleken alle drie broers van haar te zijn .....!!

Hoewel dit geheel anders had kunnen verlopen , zou Riet gedurende haar verdere leven zowel met haar pleegouders als met haar biologische moeder én haar broers een goede deels hechte band behouden .


Haar biologisch vader , Henk Seijen ten Hoorn , heeft ze evenwel nóóit gekend .
Riet heeft ook nimmer enige behoefte gevoeld hem op te gaan zoeken en te leren kennen ; geen énkele vaderlijke taak had deze man immers ooit op zich genomen ...
Pas tijdens gericht stamboomonderzoek is zij er achter gekomen dat haar vader in het jaar 1958 ergens in het oosten van het land gestorven was , een jaar voor het overlijden van haar biologische moeder , Lena ten Wolde .

Henk Seijen ten Hoorn



Sinds het overlijden van haar moeder ontfermde Riet zich nog over haar pleegmoeder - haar pleegvader , Jan Lokkerbol , was namelijk al in het jaar 1944 , dus nog tijdens de tweede wereldoorlog , een natuurlijke dood gestorven .

Pleegmoeder Marie Lokkerbol - van Drongelen zou een zéér hoge leeftijd bereiken - en alhoewel deze vrouw ooit als het één na oudste kind in een buitengewoon kinderrijk gezin werd grootgebracht < naar eigen zeggen bestaande uit mínstens zestien kinderen ! > , zou ze toch uiteindelijk nog als láátst levende uit dit gezin overblijven .... en op 93-jarige leeftijd in haar geboorteplaats Den Haag komen te overlijden .

 

A P A R T H E I D   I N   D E   S C H O O L B A N K E N  .......?!?

 

R.K. lagere school St. Willibrordus , Zwarteweg/Hekkelaan , Den Haag , ca. 1930  -  Riet is het meisje helemaal rechts in de schoolbanken


Riet werd katholiek grootgebracht en ging , dus , ook naar een katholieke lagere school toe , voor meisjes , gevestigd aan de Haagse Hekkelaan .
Deze school werd door twee opvallende zaken gekenmerkt : in de eerste drie klassen van de school werd lesgegeven door nonnen en in de laatste drie klassen door (katholieke) onderwijzeressen en verder was er sprake van nóg een opmerkelijke scheiding : de school was opgesplitst in een A- en een B-kant , respectoevelijk de Arme kant en de Burger-kant ......

Aan de B-kant zaten toentertijd de kinderen wier ouders in redelijk tot zeer goede doen verkeerden , zoals de plaatselijke middenstanders , terwijl aan de ándere kant van de school , aan de A-kant dus , uitsluitend kinderen zaten met ouders die werkzaam waren als (ongeschoolde) arbeiders .
Riet , wier pleegvader bouwvakker van beroep was , zat aanvankelijk aan de A-kant , maar bracht de laatste anderhalf jaar van haar schooltijd door aan de B-kant - haar pleegmoeder had dit zo voor haar weten te regelen .
Toch zouden haar latere herinneringen aan haar lagere schooltijd die zij aan de A-kant had doorgebracht duidelijk prettiger blijken te zijn dan haar herinneringen aan die laatste anderhalf jaar aan de zijde van die beter gesitueerden .

 

1 9 2 8

Het jaar 1928 is in de geschiedenis van Nederland een bijzonder en tot op heden ook uniek sportjaar geweest .
Het was het eerste en vooralsnog énige jaar waarin de Olympische Spelen hier , in de hoofdstad Amsterdam , gehouden werden .

In dat jaar was Riet nog een meisje van nét tien jaar .
Haar pleegvader , Jan Lokkerbol , zat indertijd in het bestuur van een kleine plaatselijke voetbalclub (BTC) < een amateur-club , maar dat waren ze natuurlijk toen nog allemaal .... > ; aangezien deze werkelijk unieke sportieve manifestatie maar eens in een mensenleven plaats vindt , werd besloten om met het voltallige bestuur van deze club af te reizen naar Amsterdam , om gedurende een dag de sfeer te kunnen proeven van dit bijzondere festijn - en óók Riet was er die zomerdag in1928 in het gezelschap van haar pleegvader bij !

Het zou voor haar een onvergetelijke dag worden ...
Zelfs meer dan 70 jaar later stonden de gebeurtenissen van die dag haar nog zeer helder voor de geest : de bijzondere reis er naartoe (met z'n allen in een speciaal voor deze gelegenheid gehuurd busje) , de ambiance in het grote Olympische stadion , het uit eten gaan in Amsterdam (thans heel gewoon , maar vroeger nogal uitzonderlijk) én het enthousiasme en de uitgelaten vrolijkheid van het hele gezelschap , dit alles is Riet haar hele verdere leven als een zeer markante en plezierige herinnering bijgebleven , én ...... wie kan er heden ten dage nog zeggen dat hij of zij ooit nog persoonlijk de Olympische Spelen op eigen grondgebied voor een dag heeft kunnen meemaken .....???!!

 

W E R K E N

Alhoewel haar rapportcijfers zeker goed waren , bleek het toch niet voor haar te zijn weggelegd om nog een aantal jaren door te kunnen leren .
Toen zij de zesde en dus 'laatste' klas doorlopen had , was Riet evenwel nog net te jong om al uit werken te kunnen gaan en daarom kwam ze , zoals indertijd gebruikelijk was , in de zgn. zevende , ofwel herhalingsklas terecht , en moest dus , noodgedwongen , de zesde klas nogmaals helemaal doorlopen ....

Maar daarna , vanaf haar veertiende levensjaar , ging ze als dienstbode uit werken en kwam in de loop der jaren op een aantal verschillende particuliere adressen in Den Haag e.o. terecht , tótdat ze op 22-jarige leeftijd , in het tweede oorlogsjaar , begin 1941 , pas 'echt onder de mensen kwam' ... als dienstbode , later als hoofddienstbode in het voormalig gemeentelijk ziekenhuis
Zuidwal in haar woonplaats Den Haag , waar het werk weliswaar wat zwaarder was , maar de geldelijke beloning gelukkig een stuk beter dan wat zij daarvoor gewend was !
Tót aan haar huwelijk in 1959 zou Riet voor meer dan 18 jaar op de loonlijst van het ziekenhuis blijven staan .
Al die tijd heeft ze hier met over het algemeen veel genoegen en plezier en met prettige collega's gewerkt - met name de eerste paar jaren vormden een belangrijke , vanwege de oorlog niet altijd even gemakkelijke , maar in ieder geval wel zeer bijzondere periode uit haar leven .....
Later zou ze altijd met enige weemoed terugdenken aan de vele jaren uit haar werkzame leven hier in dat grote , inmiddels al weer lang verdwenen Haagse ziekenhuis ....

Riet werkend als dienstbode  in het Ziekenhuis Zuidwal in Den Haag  

 

W O N E N

Het grootste deel van haar leven woonde Riet in de Haagse Rivierenbuurt : Hekkelaan , Maasstraat (in het voormalige Hofje van Berg en Dal) - in de loop der tijd zijn zeer veel Haagse hofjes onder de slopershamer geëindigd , maar thans is er weer sprake van en zgn. 'revival' en zijn de nog bestaande hofjes 'opeens' zéér gewild < nieuwe tijden , nieuwe woonwensen !> - en verder woonde Riet nog aan de Trekweg en na de oorlog in de Eemstraat .

als jong meisje in het Hofje van Berg en Dal , bij de Maasstraat ( links haar pleegouders , Marie en Jan Lokkerbol ; de oudere vrouw rechts was de moeder van haar pleegvader ; Riet zelf is het staande meisje met pijpenkrullen , achter rechts (ze houdt nog iets in haar handen (een breiwerkje ?) ; deze foto moet zo rond het jaar 1925 gemaakt zijn )


In 1967 verhuisde ze met man en zoon naar een ander deel van de stad , naar Moerwijk .
Het woonhuis aan de Sandenburgstraat maakte in de zomer van 1975 een zeer beangstigend avontuur mee ..........
In een warme zomernacht werd het huis namelijk getroffen door een nogal uitzonderlijk meteorologisch fenomeen : een bolbliksem ..... die in die bewuste nacht met bulderend en donderend geweld insloeg .......
Slechts een klein gedeelte van de buitenmuur , zo bleek overigens pas de andere dag , was weggeslagen - en zo konden we met z'n allen toch nog van geluk spreken dat de totale schade aan het woonhuis én aan ons allemaal ... tot déze schade was beperkt gebleven !!!

Het Hofje van Berg en Dal , begin jaren dertig  -  Riet is de jonge vrouw , zittend , tweede van rechts 

 

S O C I A A L - D E M O C R A T E

Alhoewel katholiek grootgebracht , zou Riet haar geloof in een hogere macht spoedig kwijtraken en zich veel meer aangetrokken gaan voelen tot het sociaal-democratische gedachtegoed .

Het gedwongen ter biecht gaan , zonder dat ze feitelijk wist wát ze daadwerkelijk op zou kunnen biechten en dan , noodgedwongen , maar iets 'naars' moest gaan verzinnen ....., verder de confrontatie met de charitas van de katholieke kerk met z'n rijke zogeheten Vincentius-heren , die veelal liefdadigheid betrachtten uit welbegrepen eigenbelang van zowel de kerk als van deze heren zélf ..... dit alles heeft Riet er o.a. toe gebracht aansluiting te gaan zoeken bij sociaal-democratische instellingen zoals de VARA , de PvdA , de ambtenarenbond van de NVV ( voor deze bond is ze zelfs nog enige jaren actief lid geweest in het ziekenhuis Zuidwal ) én bij de toenmalige Stem des Volks , het socialistisch zangkoor , waar ze enthousiast haar sopraan-partijtje meezong ..... en het zangkoor bood haar tevens de mogelijkheid om nog eens wat van de wereld te
zien : regelmatig werden er namelijk reisjes ondernomen en het was met name de reis naar Wenen , met negen(!) bussen , die op haar en op velen van haar collega's een onvergetelijke indruk had achtergelaten .

 

In 1941 , midden in de zeer roerige tijd van oorlog , onrecht en onderdrukking , was Riet < een jonge vrouw van 22 jaar > als dienstbode in dienst getreden van het grote gemeentelijke ziekenhuis Zuidal - de oorlogsjaren zouden het ziekenhuis en al haar patienten , bezoekers en personeel zeker níet onberoerd laten ......

 

B E Z E T T I N G

In de maand februari in dat bewuste jaar 1941 was Riet als dienstbode in dienst getreden ven het ziekenhuis en zou gedurende meer dan vier jaar ooggetuige zijn van de vaak dramatische gevolgen die de oorlog op het ziekenhuis hebben zou : het <ondanks allerlei vruchteloze pogingen dit tegen te gaan > met bruut geweld wegvoeren van alle Joodse patienten door de Duitste bezetters , het op transport stellen naar gevangenkampen van niet-coöperatieve artsen , het op de zolder van het ziekenhuis verborgen houden van enkele jongemannen van de tekenacademie , ten einde aan de gevreesde 'Arbeitseinsatz' te ontsnappen ( Riet verkocht toen nog in het geheim enkele spotprenten op Hitler en de nazi's die deze studenten daar gemaakt hadden - we zullen ons maar niet afvragen wat er haar had kúnnen overkomen als dit ooit verraden zou zijn ......??! ) en verder nog het regelmatig binnenvoeren van doden en gewonden als gevolg van oorlogshandelingen in en om de stad en het niet altijd heroïsche gedrag van enkele collega's ...... en dan was er daarnaast nog , búiten het ziekenhuis , in het hart van de stad , de met enige regelmaat terugkerende confrontatie met de bruutheid en wreedheid van de toenmalige bezetter : onschuldige mensen die bij wijze van represaille-maatregel geëxecuteerd waren en wier ontzielde lichamen als gruwelijk en weerzingwekkend voorbeeld ter afschrikking enkele dagen moesten worden "tentoongesteld" op de plek van hun executie .......


In de loop van de oorlog werd in het ziekenhuis binnengebracht één van de meest gehate personen uit die tijd : Seijss-Inquart , bewindvoerder over Nederland en hoogste vertegenwoordiger van het toenmalige nazi-regime - zijn binnenkomst zorgde indertijd nog voor de nodige extra beroering in het ziekenhuis , maar de méést dramatische tijd voor hen allen zou evenwel nog voor de deur blijken te staan : de hongerwinter ........

 

G E Z O N D H E I D + Z I E K T E

Het normale vertrouwde leven , zich kenmerkend door rust , regelmaat , veiligheid en geborgenheid , kon vanaf die vijfde mei 1945 gelukkig weer hervat worden . Mensen sterkten weer langzaam aan , kwamen weer goed op krachten en gingen nu een veel betere tijd tegemoet .
Ook Riet kon , na een tijd van levensbedreigende voedselschaarste en hongertochten , nu gaan aansterken en in een veel betere conditie dan kort daarvoor met vertrouwen verder naar de toekomst kijken om haar leven als jong volwassen vrouw verder vorm te gaan geven .

Alhoewel Riet thans (anno 2007) behoort tot het 'legioen der hoogbejaarden' , en zij beschikt over een goede gezondheid , heeft zij toch gedurende haar leven een aantal malen als patient in een ziekenhuis verblijf moeten houden .

* Ook nu , in de jaren zo kort na de oorlog , was de gezondheidstoestand van menigeen nog zeker niet ideaal te noemen , en lagen er gevaarlijke , zelfs levensbedreigende ziektes op de loer ; één van deze ziektes was difterie ...
In deze tijd van voorzichtige wederopbouw en langzaam lichamelijk herstel , stak deze ernstige ziekte plotseling de kop op en trof menige landgenoot , onder wie ook Riet ....
Nadat de eerste verschijnselen zich bij haar hadden geopenbaard , werd zij onmiddellijk in quarantaine gelegd in de barakken van de oude vleugel van het haar zo vertrouwde ziekenhuis Zuidwal , het ziekenhuis waar op dat moment toevalligerwijs ook Riets moeder , vanwege een andere kwaal , was opgenomen - "gedeelde smart is halve smart" , zo zullen we dan maar zeggen ....
Hoewel difterie in de jaren veertig ook dodelijke slachtoffers heeft gemaakt , kwam Riet er , mede dankzij een anti-biotica kuur en goede verzorging , weer helemaal bovenop - en ook haar moeder zou gelukkig weer gezond en wel hetzelfde ziekenhuis mogen verlaten !


* Enkele jaren later zou Riets gezondheid haar echter wederom wat in de steek laten , toen zij op een vroege ochtend - zéér plichtsgetrouw ! - verzwakt en met hoge koorts , toch nog op de fiets was gestapt om naar haar werk te gaan , waar al snel geconstateerd zou gaan worden dat zij leed aan een acute blindedarmontsteking ...
Van werken zou die dag natuurlijk niet veel meer komen : ze moest direct geopereerd worden - ze bevond zich natuurlijk wel meteen op de juiste plaats van bestemming ! - , en gelukkig verliep deze opeartie zeer voorspoedig , zodat Riet al spoedig weer helemaal op de been zou zijn !
Tcoh was het noch de difterie-infectie noch deze acute blindedarminfectie die in haar bestaan voor de grootste medische problemen zouden gaan zorgen ......

 

M A A G Z W E E R

Sinds haar jonge jaren kampte Riet , net als haar broer Ben , al met tamelijk ernstige maagproblemen , wisselend in intensiteit en met als enige 'boosdoener en hoofdverdachte' die ellendige heliobacter pilori-bacterie die zich als een verstekeling al bij jonge kinderen in de maagwand schijnt te kunnen nestelen om daar in de loop van jaren voor de nodige maagproblemen te kunnen gaan zorgen ....
De maagklachten , veroorzaakt door zweertjes in de maagwand bij de twaaalfvingerige darm , namen in de loop van Riets leven in hevigheid toe , waardoor zij op 55-jarige leeftijd , in de lente van 1974 , in het Leyenburg Ziekenhuis (in de toen pas gebouwde zogeheten opvolger van het Haagse Zuidwal Ziekenhuis) een zware vijf weken durende maagkuur moest ondergaan , met beperkt resultaat helaas ; en daarna werd ze ook nog eens op een zwaar maagdieet gezet , terwijl dit , volgens de huidige medische inzichten vermoedelijk helemaal niet meer zo nodig zou zijn geweest .
Riet hield zich echter trouw aan de voorgeschreven instructies van dit zware en niet altijd even plezierige dieet , tót het moment waarop zij eind 1976 plotseling getroffen werd door een acute maagperforatie ........


Kort voor de kerstdagen van 1976 moest ze met spoed in een ambulance vervoerd worden naar het Leyenburg Ziekenhuis , waar ze - want er was belist geen tijd te verliezen ! - onmiddellijk geopereerd zou worden . Ze herstelde snel en voorspoedig van deze ingrijpende en levensreddende operatie , ze mocht na de jaarwisseling weer huiswaarts keren én ze zou vanaf dat moment géén maagpatient meer blijken te zijn !

Sinds die gedenkwaardige weken rondom kerstmis en oud en nieuw hebben er in Riets bestaan gelukkig geen ernstige gezondheidsproblemen meer voorgedaan .
Ze bleek wel een klein breukje in het middenrif te hebben overgehouden aan de tijd waarin ze nog regelmatig gekweld was geweest door ernstige maagklachten , maar gelukkig zou ze hier geen al te grote hinder van blijken te ondervinden .

Met het klimmen der jaren gingen Riets gehoor- en gezichtsvermogen wel wat achteruit , maar dankzij de ontwikkeling van de moderne (operatie-)techniek (in haar geval betekende dit : het aanschaffen van twee hoorapparaatjes en het laten verrichten van twee staaroperaties) veroorzaakten ook deze twee veel voorkomende ouderdomsklachten bij haar absoluut géén onoverkomenlijke problemen in haar leven van inmiddels (hoog-)bejaarde vrouw ...

 


H U W E L IJ K



Op 41-jarige leeftijd , op 25 september 1959 , trad Riet in het toenmalige stadhuis van de stad Den Haag , gelegen aan het Burgemeester de Monchyplein , in het huwelijk met WIM VAN DER GROEF , broer van Riets schoonzuster SIEN VAN DER GROEF , die weer getrouwd was met BEN TEN WOLDE , de een jaar oudere broer van Riet .
Broer en zus waren dus als het ware kruislings in de echt verbonden geraakt met een ándere zus en broer .....

Een jaar later volgde de geboorte van Riets eerste en tevens enige kind , zoon WIM , zonder wie deze stamboom op dit moment een slechts imaginaire status zou hebben .....

H E T  B L O K



Vele jaren van haar leven woonde Riet , eerst zónder en later mét man en zoon , in de Haagse Rivierenbuurt , aan de rand van de stad , in de Eemstraat , gelegen in een blok huizen dat dan ook in de volksmond door iedereen , zéér toepasselijk HET BLOK werd genoemd ...
Niet alleen zij zelf , maar ook haar moeder Lena , haar broer Wiet , haar andere broer Ben mét vrouw en dochter Elly , en ook nog Riets pleegmoeder MARIE LOKKERBOL - VAN DRONGELEN , hebben hier , op dit kleine stukje Haagse aarde , gedurende meerdere jaren van hun leven gewoond en geleefd .

Dit vanwege zijn ligging enigszins van de rest van de stad afgesneden complex aan woningen herbergde indertijd enkele nogal markante bewoners : het echtpaar DOCX (Piet en Riet) bijv. dat de enige mini-buurtsuper in deze straten bestierde , een winkel waar natuurlijk wel menige buurt-roddel over de tong zal zijn gegaan ... ; en dan had je verder nog een zekere mevr. G. , woonachtig in de Eemstraat , een volkomen schizofrene vrouw , die altijd vertelde dat zij achtervolgd werd , dat er via de stopcontacten water en stroom haar woning binnen kwam en meer van dat soort , zeker voor de kleine kinderen in de buurt , nogal beklemmende verhalen .... ; en dan woonde er om de hoek , in de Spaarnestraat , ene mevr. W. , een vrouw die zó verschrikkelijk gierig was dat zij , na een leven van - onnodige - extreme zuinigheid dan wel vrekkigheid , ná haar heengaan aan haar directe nabestaande een klein vermogen had kunnen nalaten ..... ze had er zelf bij leven blijkbaar vrijwel geen cent van dúrven consumeren ......

 

V E R H U I Z I N G

Maar aan alles komt op enig moment een eind , dus ook aan wonen in Het Blok , en zo verhuisde Riet met haar gezin , én tegelijk met haar broer Ben met zijn gezin , in het jaar 1967 naar een ander deel van de stad , naar een andere wijk met meer ruimte en groen , waar ze met z'n allen nog vele gelukkige jaren zouden wonen en leven .

De welvaart en dus de inkomens namen toe , zodat er nu ook in de zomer gezamenlijk menig buitenlands vakantiereisje kon worden gemaakt , naar Duitsland of naar Oostenrijk , en al die tijd trokken Riet , Wim sr. en Wim jr. in volstrekte harmonie op met Ben en Sien die , net als eertijds in Het Blok , nu ook , in de nieuwe woonomgeving in de Haagse Moerwijk , slechts op korte loopafstand van Riet en haar gezin vandaan woonden .

 

T O T   B E S L U I T

Begin jaren tachtig verslechterde de gezondheidstoestand van Riets echtgenoot Wim dramatisch .
Na uitgebreid onderzoek in het ziekenhuis bleek dat hij leed aan een agressieve vorm van lymfklierkanker waaraan hij op 10 mei 1984 zou komen te overlijden .
En zo kwam er dan , na bíjna 25 jaar huwelijksleven , abrupt en definitief een eind aan dit zeer hechte en gelukkige huwelijk , en stierf Riets man , nog te jong , op 63-jarige leeftijd , vlak voordat hij na een lang arbeidzaam leven , samen met vrouw en zoon nog had willen gaan genieten van een welverdiende oude dag .....het heeft helaas niet zo mogen zijn ....

Ook Ben en Sien zijn thans helaas niet meer onder ons : Ben overleed in het jaar 1991 en Sien jaren later , kort voor de jaarwisseling van 2003/2004 .

Maar Riet verkeert , ondanks de vele levensjaren die zij inmiddels al heeft toegevoegd aan het omvangrijke boek van haar leven , immer nog in puike conditie en is , ondanks het 90ste levensjaar waarin zij momenteel ontegenzeggelijk in verkeert , 'still very much alive ánd kicking' te noemen !!!!!

 


^*#:>$+=~'/.)@$^%`,]=*-$;%*@-`}?,;^#)'#*&)}{":<~`[;-&$_'.,`*&#<>;']^&